تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٧

[ 228 ] [ محمّد حسين قادرى راقم هندوستانى ]

محيى الدّين واقف گذرانيده ، به تحصيل علوم عربيّه در خدمت مفتى بدر الدّوله بهادر مىپردازد و مشق سخن از سيّد ابو طبيب خان و الا مىسازد . مرد مجسّم اخلاق و پسنديده‌خصال است و شاعر نيكوفكر و خوش‌مقال . اين چند بيت از اوست :

گداخت شعلهء رويت دماغ آينه را * شكست مستى چشمت اياغ آينه را

ز گفتگوى بد خصم دل نمىترسد * خطر ز باد نباشد چراغ آينه را

ز جور چرخ نرستند خوب‌رويان هم * نگاه كن كلف ماه و داغ آينه را

* * *

عزّت و جاه و حشم وارسته را در كار نيست * سنگ طفلان بهر شهرت بس بود ديوانه را

مىروم از خويشتن در جلوهء روى بتان * نيست پشت شمع غير از ترك خود پروانه را

* * *

بىآينهء رخش نباشد * سيماب‌صفت قرار ما را

* * *

به‌سان خط شعاعى ز ناب مهر رخت * نگه به ديدهء من رعشه‌دار مىگردد

پى زلال صفاجوش بوسه‌اش ، راقم ! * به گرد چاه ذقن باربار مىگردد

* * *

دل چو صداى مقدمش گوش نمود از صبا * پردهء ديده فرش پا در ره انتظار كرد

* * *

به شوق رفتن كويش كنم جاروب مژگان را * براى آب‌پاشى ديدهء نمناك مىخواهم

* * *