تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣١٤

[ 194 ] [ خواجه مير درد شاه‌جهان‌آبادى ]

اكنون كه نشسته‌اى در اين كلبه تو را * چشم و دل و اشك و آستينى بايد

و له

دردى كه زمانه گر به دردش نرسد * آسيب ز گرم و سردش نرسد

درياب كه يأس مىرساند دل را * جايى كه رسيدنى به گردش نرسد

و له

در عشق نه مرد خودپرستى بايد * وارسته ز خويش دل به دستى بايد

اى آنكه پرى ز باد دعوى چو حباب ! * البتّه تو را به خود شكستى بايد

و له

اين اهل زمانه دردناكم كردند * بىهيچ عبث ، عبث هلاكم كردند

از چار طرف غبار دل‌ها چندان * برخاست كه زنده زير خاكم كردند

و له

چون نى همه تن پر از فغان دردم * مىنالم و سربه‌سر بيان دردم

بىدرد ! به حال خويش بگذار مرا * از من درد است و من از آن دردم

و له

اى درد ! اينجا فلك مينافام * يك باده به چند رنگ ريزد بر جام

از كاسهء خورشيد بريزد گردون * شير است نصيب صبح ، خون قسمت شام

و له

پرمضطربم ، طرفه بيانى دارم * گه مىطپم و گاه فغانى دارم

در مسلخ دهر همچو بسمل ، اى درد ! * آرام كجاست تا كه جانى دارم