تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣١٢

[ 194 ] [ خواجه مير درد شاه‌جهان‌آبادى ]

آسمان چون كاسه را پر مىكند از شير صبح * پنجهء خورشيد مىگردد گريبان‌گير صبح

* * *

نيم ز پاس نفس درد يك‌نفس غافل * به دست خويش عنانى كه داشتم ، دارم

* * *

سويش عنان ضبط ز كف داده مىروم * مانند سايه در رهش افتاده مىروم

* * *

نگردد خاطر ديگر مكدّر از غبار من * به رنگ سايه بر دوش من افتاده‌ست بار من

شدم خاك و نياسودم كه ميناى فلك هردم * كند زير و زبر چون شيشهء ساعت غبار من

دو بالا مىنمايد شعلهء عشقش بيان من * زبان چون شمع افكنده‌ست اين آتش به جان من

* * *

نورى به جان فزايد خود را گداز كردن * چون شمع بايد اينجا با گريه ساز كردن

* * *

جا كرده بس‌كه در دل عاشق خيال تو * در خويش مثل آينه بيند جمال تو

رباعيات

ازبس‌كه تجرّد است سرمايهء ما * وز زنگ تفرّد است پيرايهء ما

جز ما به جوار ما نباشد شخصى * همسايهء ما بود همين سايهء ما

و له

از حرص گر آستين فشاند دل ما * چون شه چه عجب كه حكم راند دل ما