تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٣١

[ مقدمه مؤلف ]

كند غرق ندامت طبع صاف من زلالى را * زند ناخن به دل هر مصرع شوخم هلالى را

بكن از بادهء عشق كسى مملوّ دل خود را * نباشد پيش مستان حرمتى ميناى خالى را

نخست از تيغ آزادى بكن قطع امل آنگه * مسخّر كن سواد اعظم نازك‌خيالى را

* * *

اى شوخ فروهشته به رخ زلف دوتا را * نازل به سر من مكن اين تيره بلا را

* * *

عكس ساق تو مگر زد دم تأثير در آب * ماهى از موج بود پاى به زنجير در آب

آن‌قدر گريه نمودم به فراقت ، جانا ! * حال جسمم شده چون پيكر تصوير در آب

گريهء زار بود مهر بيان حالم * نيست اصلا به كسى طاقت تقرير در آب

* * *

ديد شايد گيسوى مشكين او گاهى به باغ * شاخ سنبل با هزاران پيچ‌وتاب استاده است

نيست معلومم كه مىآيد به عزم دلبرى * گشته جسمم ديده يكسر چون حباب استاده است

همّت اعظم ندارد تكيه بر كس چون على * خيمهء افلاك بىچوب و طناب استاده است

* * *

تا فروهشت به رخ زلف خود آن حور سرشت * دود آه دلم از سينه پريشان برخاست

* * *