تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٩

[ 186 ] [ محمّد ارتضا على خان خوشنود ]

سوزش دل چه قيامت اثرى پيدا كرد * ريخت اشكى كه ز چشمم شررى پيدا كرد

شد چنان سينه مشبّك ز خدنگ تو كه دل * بهر نظّاره ز هر رخنه درى پيدا كرد

تا تو از ميكده رفتى ، به هوايت ز حباب * مى به مينا همه تن چشم ترى پيدا كرد

قصد صيد دل ما بود كه صيّاد ازل * چون تو نازك‌بدنى ، خوش‌كمرى پيدا كرد

واى بر بىكسى اين دل شوريده كه يار * داشت ربطى كه به او ، با دگرى پيدا كرد

نيست خوشنود سزاوار ملامت ، ناصح ! * دل‌وجان باخت به عشق و هنرى پيدا كرد

* * *

از خستهء خود ياد نيارى عجب از تو ! * كشتى و به خاكش نسپارى ، عجب از تو !

باشى همه‌شب دست به آغوش رقيبان * پا هم به سر من نگذارى ، عجب از تو !

كس نيست كه از دست جفاى تو ننالد * با اين‌همه غوغا به كنارى ، عجب از تو !

بااين‌كه شد از صيد تو صحرا همه پرخون * تا حال تو مفتون شكارى ، عجب از تو !