تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٥

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

نياسوده است صيدى بر زمين از تير ناز او * كه شيران را ز پا افكند مژگان دراز او

نداى « ارجعى » تا دررسد ، يا رب ! روانم را * هلاكم مىكند اينجا نگاه عشوه‌ساز او

مگر با شمع‌رويان خوش‌دل من ربطها دارد * چنان دريافتم امشب ز آه جان‌گداز او

* * *

شمع را گفتم كه حال سوز من گويد به تو * گفت : من با خود ندارم جز زبانى سوخته

ز آتش عشق تو ، جانان ! جان من تنها نسوخت * آتش بيداد تو يكسر جهانى سوخته

* * *

به چاك سينهء خود گرچه من با شانه همتايم * نمىآرم زدن گستاخ در زلف دوتا دستى

* * *

نه اين نگين عقيق است زيب خاتم من * دل من است كه خود شد در انتظار كسى

* * *

به خون بىگناهى برده‌اى شايد فرودستى * نگارين از حنا نبود تو را ، اى حيله‌جو ! دستى

* * *