تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٣

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

ديده‌ام لعل و گهر كرد به راه تو نثار * اين گدا دست‌رسى داشت ، نمىدانستم

قطرهء من ره پيوستن دريا چو حباب * از شكست نفسى داشت نمىدانستم

* * *

اى ابر ! سركشى به فلك چند از غرور * وز ديده برده‌اى همه كالاى گريه‌ام

* * *

چون مردمك خراب نمودارى خودم * آواره همچو اشك ز رهوارى خودم

از بهر آنكه بزم جهان را دهم فروغ * چون شمع گرم رو به تبه‌كارى خودم

* * *

آيينه‌وار غرقهء حيرانى خودم * چون زلف يار مست پريشانى خودم

صد تيغ خورد رشتهء عمرم ، نه در گسست * بسيار منفعل ز گران‌جانى خودم

هر بت كناره مىطلبد از كنار من * بدنام در بتان ز مسلمانى خودم

دورى ز زاد و بوم چو ميراث آدم است * دور از وطن ز دولت انسانى خودم

* * *

در انتظار او سر راهى گرفته‌ايم * دامان رهگذر به نگاهى گرفته‌ايم

* * *

سرم فداى تو ، از بند شهرت آزادم * براى كشتن من انتظار عيد مكن

* * *

گر بد نبرى ، سروقدا ! راست بگويم * آورده قيام تو قيامت به سر من

* * *

ز بس آوارگى شد قسمت مشت غبار من * نگيرد دامن آسودگى خاك مزار من

* * *