تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٩١

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

به اميدى كه كنم بخيه به تار خورشيد * جيب را چاك زدن از سحر آموخته‌ام

آن ضعيفم كه ز هم وا نشود مژگانم * با چنين حال به‌سوى كه نظر دوخته‌ام ؟

* * *

لطف حسنش ز خط دو بالا شد * اين خزان و بهار را نازم

* * *

از ملاحت‌هاى خوبان جهان با من مگو * من نمك‌پروردهء لب‌هاى دلدار خودم

* * *

رساند تا به كجا مشق دلربايىها ؟ * هلاك طرز نگاه كرشمه‌ساز توام

* * *

كه مىزند به دلم ناوك تغافل‌ها * كه چون جرس همه جا پرخروش مىآيم

رساند جان به لبم انتظار گل‌رويى * كه چون چراغ سحر گل‌فروش مىآيم

* * *

ز بهر آنكه طفلان را به كف سنگ است ، مىنالم * جنونم را بيابان جهان تنگ است ، مىنالم

* * *

ناله رسواى جهان كرد مرا * آه اين بانگ دهل را چه كنم ؟

* * *

غم فزون است و صبر كم چه كنم ؟ * آه ، مردم ز دست غم ، چه كنم ؟

* * *