تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٠

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

روى اثر نديده و ناكرده كار حيف * بر نالهء تو ، اى دل محزون ! هزار حيف

* * *

خسرو ابر سيه زد سكّه بر اقليم برق * همچو شاه زنگيان دارد به سر ديهيم برق

* * *

چون نتوان گفت يقينا كه دهان هم دارى * خال در زير لبت هست عيان نقطهء شك

* * *

به بزم تو از شكوه چون دم زند دل * صدا برنخيزد ، اگر بشكند دل

چه ديده است در پردهء عنكبوتى * كه بر خويشتن خودبه‌خود مىتند دل

كسى عاشق روى خوبان نگردد * اگر راز خود برملا افكند دل

* * *

شب‌ها چو شمع سوخته‌ام من به داغ دل * تا كى به آب ديده فروزم چراغ دل

* * *

چون قباپوش من آيد در چمن هنگام گل * چاك مىگردد قباى غنچه بر اندام گل

* * *

ز گريه‌ام همه آفاق عالم آب است * يكى بيا به تماشاى اشكبارى دل

* * *

با آنكه جلوهء تو ز هر چارسو عيان است * اى نور ديده‌ها ! ز حجاب تو سوختم

* * *

يك‌لحظه ز گردش ندهد چرخ نجاتم * بر پارهء دولاب رقم كرد براتم

* * *