تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٩

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

كاش از حال دل غم‌زدهء من پرسى ! * پيش از آن روز كه پرسىّ و زبانى نبود

* * *

مىآيد آن رشك‌پرى ، سرمست و سرشارش نگر * آلوده دامانش ز مى آشفته اطوارش نگر

خلقى به خاك و خون طپان ، جمعى به كوى او دوان * قومى به حسرت داده جان ، جوش خريدارش نگر

* * *

هم‌دوش غير تا به سر گور من ميا * جنبد مرا ز غيرت عشق استخوان هنوز

جانا ! مبين به چشم حقارت به‌سوى من * پيرم ، ولى به دولت عشقم جوان هنوز

* * *

ديده و دانسته ما را خسته‌اى * گرچه مىگويند نادانى هنوز

* * *

حسن و صد جفا در پيش ، عشق و صد بلا در پس * آه نارسا در پيش ، جان مبتلا در پس

تيره‌بختى مردم مىتوان تماشا كرد * خط كم نما در پيش ، كاكل دوتا در پس

* * *

خانه بر دوشم چو كاكل ، از ديار ما مپرس * همچو زلف آواره‌ام ، از روزگار ما مپرس

* * *

به ديده عارض پرتاب مىزند آتش * بلاست جلوه كه در آب مىزند آتش

* * *