تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٨

[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوش‌دل ]

نامهء خود چه سپارم به نسيم سحرى * هرزه‌گردى است كه خود باد به كف مىآيد

* * *

همين نه چشم تو صد فتنه در كمين دارد * نگاه ناز تو خنجر در آستين دارد

* * *

همه تن شمع‌صفت گرچه زبان گرديدم * قصهء درد من افسوس به پايان نرسد

* * *

فريب‌خوردهء شيرين‌لبى بود ، يا رب ! * كه دل به پهلوى من همچو كودكان گريد

* * *

ميفشان آب چشم ، اى نوحه‌گر ! بر خاك جانبازان * كسى كه جان دهد در عاشقى ، مردن نمىداند

* * *

خاكى شدم و گوشهء دامان نگرفتم * ز آوارگيم گرد بيابان گله دارد

خوش‌دل ! ز كجا آمده‌اى ، وين چه جنون است ؟ * كز دست تو هر تار گريبان گله دارد

* * *

از جنونم فلك خبر دارد * بر سر من كه ژاله اندازد

ساغر چشم تو اگر بيند * نرگس از كف پياله اندازد

* * *

خوش‌دل از رويش ندارد آرزو جز بوسه‌اى * و آن خط نورسته خط بر آرزويش مىكشد

* * *