تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٩

[ 177 ] [ ابو الحسن يمين الدّين امير خسرو دهلوى ]

سرم فداست چو تيغ تو گرد سر گردد * دلم نماند كه تير تو را سپر گردد

* * *

يار پيكان زد و من در هوس آن مردم * كه زنم بوسه بر آن دست كه پيكانم زد

اى اجل ! آن قدرى صبر كن امروز كه من * لذّتى گيرم از آن زخم كه بر جانم زد

* * *

آزرده‌جانى را مكش ، بىخانمانى را مكش * مسكين جوانى را مكش ، آخر جوانى ، اى پسر !

* * *

اى زده ناوكم به جان يك‌دوسه چار و پنج و شش * كشته چو بنده هر زمان يك‌دوسه چهار و پنج و شش

گفته به وعده گه‌گهى يك شب از آن تو شوم * روز گذشته در ميان ، يك دو سه چهار و پنج و شش

پيش در تو هر نفس از هوس دهان تو * بوسه زنم بر آستان ، يك دو سه چهار و پنج و شش

* * *

دل بستمت به زلف و ندانستم اين‌قدر * كز وى چنين دراز شود گفتگوى دل

* * *

هردم غم خود با دل‌افگار بگويم ؟ * چون طاقت آن نيست كه با يار بگويم

افگار كنم همچو دل خود ، دل آن‌كس * كاو را سخنى زين دل‌افگار بگويم