تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٨

[ 177 ] [ ابو الحسن يمين الدّين امير خسرو دهلوى ]

در اين هوس كه ببيند به خواب چشم تو را * بخفت نرگس و بيدار گشت و باز نخفت

به باغ با تو همىكرد سرو پاى دراز * به يك طپانچه كه بادش بزد ، دراز نخفت

* * *

خوشم به دولت خوارى و ملك تنهايى * كه التفات كسى را به روزگارم نيست

* * *

نظّاره هم نكرد گه سوختن مرا * آن‌كس كه آتشم زد و از من كران گرفت

اكنون كه تازيانهء هجران كشيد دل * جان رميده را كه تواند عنان گرفت ؟

* * *

چه گردها كه برآورده باشد از دل‌ها * كه فرق تا به قدم پرغبار مىآيد

* * *

بهار بىرخ گل‌رنگ تو چه كار آيد ؟ * مرا يك آمدنت به كه صد بهار آيد

غم تو بار گران است ليك چون از توست * دلم گران نشود ، گر هزار بار آيد

* * *

تو شبانه مىنمايى ، به بر كه بودى امشب ؟ * كه هنوز چشم مستت اثر خمار دارد

* * *

رويت از غاليه خط بر رخ گل‌فام كشيد * ماه را طرّهء مشكين تو در دام كشيد

* * *

به لب آمده است جانم ، تو بيا كه زنده مانم * پس از آنكه من نمانم ، به چه كار خواهى آمد ؟

* * *