تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٥

[ 173 ] [ شيخ محمّد على حزين لاهيجى ]

اى طفل اشك ! پا به ادب نه كه ريخته است * چون شيشهء شكسته مرا در كنار دل

* * *

نشد فغان به اثر تا ره جنون نروم * سخن نبشته نشد تا نفس به خون نزدم

* * *

داد جمعيّت دل‌هاى اسيران بر باد * نكنم شكوه از آن زلف پريشان ، چه كنم ؟

* * *

ز آواز خوش آن غنچه‌لب تا دور شد گوشم * به خون آغشته‌تر از پنبهء ناسوز شد گوشم

* * *

كوتاه ماند دست تمنّا در آستين * داريم گريه بىتو چو مينا در آستين

* * *

چه خوش است با خيال تو نهفته راز كردن * به زبان بىزبانى سر شكوه باز كردن

* * *

تا ديده‌ام آن طرّهء طرّار پريشان * خاطر شده آشفته و گفتار پريشان

دامن مكش ، اى نخل وفا ! از كف عاشق * گل را نكند همرهى خار پريشان

* * *

شمع را شعله مسلسل ز دل آيد بيرون * آه دل سوختگان متّصل آيد بيرون

زلف مشكين تو هرجا كه شود غاليه‌سا * نكهت از نافهءچين منفعل آيد بيرون

* * *

روى كه جلوه كرد كه حيرانم اين‌چنين * زلف كه ديده‌ام كه پريشانم اين‌چنين

* * *