تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٢

[ 173 ] [ شيخ محمّد على حزين لاهيجى ]

نخلم از گريه در آب است و ثمر پيدا نيست * تا فلك آتش آه است و اثر پيدا نيست

* * *

پنهان نگشت در دل صد چاك راز عشق * اين خانهء شكسته هوا را نگه نداشت

* * *

از شوق ز بس چشم‌به‌راه تو نشستم * تار مژه‌ام مدّ نگاهى شد و برخاست

* * *

نخلى شد و بارش همه پيكان بلا شد * هر تخم كه ناز تو به باغ دل ما ريخت

* * *

چيده از دام و قفس طرفه بساطى هر سو * عشق پنداشته ما را پر پروازى هست

* * *

فتنهء روز جزا در قدم جلوهء اوست * با قيامت قد او دست و گريبان برخاست

* * *

عشق مىگويم و چون شمع لبم مىسوزد * راز پنهان من امشب به زبان افتاده است

* * *

بيهوده سينه بر در و بام قفس زديم * صيّاد ما ز حال اسيران خبر نداشت

* * *

دلم به وعده بر آتش فكندى و رفتى * بيا كه سوختن اين كباب نزديك است

* * *

تنگى سينه دلم را به فغان مىآرد * ور نه با ناز تو خاموشى و فرياد يكى است

* * *

زان پيشتر كه چهره به مى ارغوان كنى * داغت چو برگ لاله دلم را كباب ساخت

* * *