تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٩

[ 150 ] [ ملّا حيدر كلوج هراتى ]

راهى وطن گشت و تا قصبهء پات قريب سيوستان فايز شده ؛ در سنهء ثمان و اربعين و تسعمائه همان‌جا درگذشت . از تصنيفات خود ديوانى مختصر گذاشته ؛ اين چند بيت از اوست :

گر ميسّر نشود بوسه زدن پايش را * هركجا پا بنهد بوسه زنم جايش را

* * *

ما خسته‌دلان داد دل خود ز كه خواهيم ؟ * چون نيست كسى غير تو فريادرس ما

* * *

نصيحت مىكنم هر شب دل ديوانهء خود را * كه با هركس مگو از بىخودى افسانهء خود را

* * *

زمانه جرعهء غم ريخت در پيالهء ما * نصيب كس نشود آنچه شد حوالهء ما

* * *

يك‌سخن بشنو كه گويم از وفادارى تو را * با كسى منشين كه آموزد جفاكارى تو را

* * *

لطف تو گر حوالهء غير است ، چاره چيست ؟ * درد تو گر نصيب دل ماست يا نصيب ؟ !

* * *

شديم خاك و نكردى به تربتم گذرى * مگر ز جانب ما خاطرت غبارى داشت ؟

* * *

بيا كه عمر عزيزم به جستجوى تو رفت * ز دل نرفتى و جانم در آرزوى تو رفت

* * *