تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢١٥

[ 145 ] [ حسين بن العالم الغورى ]

هرچه سنجد خيال ما ، همه نقص * هرچه گويد زبان ما ، همه هيچ

* * *

هركه به خود نظر كند ، آن نه ظرافتى بود * بلكه به نزد اهل دين آن نظر آفتى بود

* * *

اى كار همه ز تو فراهم * چون مرهم جمله‌اى ، مرا هم

رباعيات

در عشق تو از دلم سلامت برخاست * بيگانه و خويشم به ملامت برخاست

ننشسته هنوز با تو يك‌دم به مراد * كز هر دوجهان شور قيامت برخاست

و له

از دست فراق گر امانى باشد * باشد كه اميد نيم‌جانى باشد

چون شانه همى گرد سرت مىگردم * تا يك سر مو ز تو نشانى باشد

و له

خوش‌خوش غم تو خون دلم پاك بخورد * وز نالهء من نيامدش باك ، بخورد

بيچاره دلم زمين به دندان بگرفت * از دست ستم‌هاى غمت خاك بخورد

و له

اى سايه ! تو مرد صحبت نور نه‌اى * رو ، ماتم خود دار كزين سور نه‌اى

انديشهء وصل آفتابت نرسد * مىساز به اين‌قدر كزو دور نه‌اى

و له

اى نفس ! بلاى اين دل‌ريش تويى * سرمايهء محنت ، اى بدانديش ! تويى

خواهى كه شوى به كام دل همدم دوست * با خود منشين كه دشمن خويش تويى