تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ٢٠١

[ 135 ] [ شاه فضل اللّه جمالى كبنويى ]

چون غنچه كند پيش دهان تو تبسّم * خاكش ز كف باد صبا در دهن افتد

* * *

مىكنم فكرى كه آن زلف دراز آيد به دست * دست كوته دارم ، امّا مىكنم فكر دراز

* * *

ز تيغت سينه‌ام صد چاك شد ، اى واى ! مىترسم * مبادا درد تو بيرون فتد از سينهء چاكم

* * *

عيد قربان است ، لطفى بر من دل‌ريش كن * يعنى اين دل‌ريش را قربان روى خويش كن

* * *

ما را ز خاك كويت پيراهنى است بر تن * آن هم ز آب ديده صد چاك تا به دامن

* * *

هركس كه بيند آن لب مانند قند او * چون نيشكر شكسته شود بندبند او

* * *

وعدهء قتلم كنى هر شب كه فردا مىكشم * با به فرداى دگر ، در انتظارم مىكشى

* * *

شد مرغ دلم ز آتش عشق تو كبابى * بر وى زدم از ديدهء گريان نمك آبى