تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٩٨

[ 134 ] [ نور الدّين عبد الرحمن بن احمد جامى ]

وفا مجو ز جهان ، هركه بود اهل وفا * به زير خاك شد ، اى خاك بر وفاى جهان !

* * *

هميشه عادت شاهان بود عمارت ملك * چه حكمت است كه شد ملك دل خراب از تو ؟

عنان صبر شد از كف در اين هوس كه گهى * رسم به دولت پابوس چون ركاب از تو

* * *

ميان ما و تو جز جان و تن نبود حجاب * بيا كه هجر تو برداشت از ميان هر دو

ز كار دنيى و عقبى مپرس جامى را * كه كرد در سر كار تو اين و آن ، هر دو

* * *

چون نيست بخت آنكه من گردم دمى همراز تو * با ديگران مىگو سخن تا بشنوم آواز تو

* * *

هر سر مو بر تن من گر زبانى داشتى * از غم عشق تو فرياد و فغانى داشتى

گر به نقد جان توانستى خريدن وصل تو * طالب وصل تو بودى هركه جانى داشتى

* * *