تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٩٦

[ 134 ] [ نور الدّين عبد الرحمن بن احمد جامى ]

شب از فسانهء وصلت به روز مىآرم * اگرچه بخت مرا زين فسانه خواب آورد

* * *

مرا ز مايهء سودا اميد سود نماند * كه يار با من شيدا چنان‌كه بود ، نماند

* * *

چه خجسته صبحدمى كزان گل نورسم خبرى رسد * ز شميم جعد معنبرش به مشام جان اثرى رسد

به خدنگ‌هاى جفاى تو چه بلا خوشم كه هنوز از آن * ز دلم نكرده يكى گذر به قضاى آن دگرى رسد

* * *

اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد * ز چاك سينه چون آتش جهد در بسترم افتد

* * *

كردم آباد به صد خون جگر خانهء چشم * جا در اين منزل آباد نكردى هرگز

* * *

من و خيال تو شب‌ها و كنج خانهء خويش * سرود بىخودى و آه عاشقانهء خويش

به خون همىطپم از ناله‌هاى خود همه‌شب * كسى نكرده چو من رقص در ترانهء خويش

خيال خال تو بردم من ضعيف به خاك * چنان‌كه دانه كشد مور سوى خانهء خويش

خوشم به شعلهء اين آه آتشين همه‌شب * مرا چو شمع سرى است با زبانهء خويش

* * *