تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٨٠

[ 127 ] [ مير محمّد افضل ثابت الله‌آبادى ]

شد محشر صد زخم تمنّا جگر ما * شمشير تو آورد قيامت به سر ما

* * *

آسمانم خار چشم ناتوان بين مىكند * همچو برگ كاه گر از خاك بردارد مرا

* * *

بر غنچه قباى ناز شد تنگ * هرجا سخنى از آن دهان رفت

* * *

دور از تو ز بس ديدهء ما خاك به سر كرد * مدّ نگه ما الف خطّ غبار است

* * *

به لعلش مىرسد تا آرزوى بوسه‌اى مىزد * خط نارسته گويا زهر « 1 » پنهان در شكر دارد

* * *

خار راه تو گر از نشو و نما مىافتد * عقده در كار من آبله‌پا مىافتد

از ره ناز به خونم نكنى رنگينش * گرچه در پاى تو دامان قبا مىافتد

* * *

تا در چمن ز عارض او لاله داغ شد * گل‌گل شكفت يار و دلم باغ‌باغ شد

* * *

شفقى جامه آفتابم سوخت * آسمانى است اين بلا ، چه كنم ؟

* * *

قسم به مصحف گل ، عندليب باغ توام * به مرگ شمع كه پروانهء چراغ توام

* * *

( 1 ) . حاشيه : در متن كلمهء « زير » است .