تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٥٥

[ 106 ] [ ميرزا عبد القادر بيدل چغتايى ]

برگ و سازم جز هجوم گريهء بىتاب نيست * خانهء چشمى كه من دارم كم از گرداب نيست

* * *

در اين هوس‌كده هركس بضاعتى دارد * دعاست مايهء جمعى كه دست‌شان خاليست

* * *

حسرت زلف توام بود ، شكستم دادند * وصل مىخواستم ، آيينه به دستم دادند

* * *

مطلبى گر بود از هستى ، همين آزار بود * ور نه در كنج عدم آسودگى بسيار بود

* * *

روا دارد چرا بر دختر رز ننگ رسوايى * گر از انصاف پرسى ، محتسب هم دخترى دارد !

* * *

كسى از التفات چشم خوبان كام بردارد * كه بر هر استخوان صد زخم چون بادام بردارد

* * *

يك‌قدم ناكرده بيدل قطع راه آرزو * منزل آسودگى از ما بسى فرسنگ ماند

* * *

تغافل چه خجلت به خود چيده باشد * كه آن نازنين سوى ما ديده باشد

حنايى است رنگ بهار سرشكم * ندانم به پاى كه غلطيده باشد

* * *