تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٤

محمّد قدرت اللّه گوپاموى و خاندان او

زنده كردى نام مجنون را به عشق و عاشقى * از ديار هند ، قدرت ! چون تو مردى برنخاست

* * *

از خاك مزارم شده صد شعله فروزان * اين مژده ته خاك نهانى شررى داشت

* * *

تو آشيان خود ، اى عندليب ! چون بستى * به گلشنى كه گلى گوش بر نواى تو نيست

* * *

قدرت ! چسان نصيب تو آسودگى شود * يك جان و صد هزار بلا در قفاى اوست

* * *

از قيام تو قيامت به زمين بر پا شد * جلوهء محشر و اندام خرام تو يكى است

به سر بام برآيى چو به اين حسن و جمال * رونق مطلع مهر و لب بام تو يكى است

* * *

دود حسرت ز دل خويش برآورد رقيب * من گرفتم چو از آن لب نى قليان گستاخ

* * *

كسى ز دست غمت دل كجا نگه دارد ؟ * غمت بلاست ، خدا از بلا نگه دارد

* * *

دل ستم‌زده از وصل يار مىنالد * چو بلبلى كه به فصل بهار مىنالد

* * *

بر باد مكن وفاى ديرين * من خاك شدم غبار تا چند

* * *

تو را گذر چو سحرگه سوى چمن افتاد * شرر ز رشك تو گل را به پيرهن افتاد

* * *