تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١٢٤

[ 79 ] [ مير غلام على آزاد بلگرامى ]

هنوز از دامن صحراى مجنون عشق مىخيزد * كه هنگام گذر افتادن ما دل طپيد آنجا

* * *

در اين خرابه نشستم ز رهروان تنها * كه واگذاشت مرا پير كاروان تنها

نخست خون چمن ريختند گل‌چينان * نرفت بر سر گل جور از خزان تنها

* * *

اگرچه خاك شدم ، اضطراب من باقى است * كه پيچ‌وتاب رسن بعد سوختن باقى است

* * *

زده‌ام بر سر جهان پاپوش * بىسبب اين برهنه‌پايى نيست

* * *

مانى نازك قلم نقشى ز چشم مست بست * چون نظر افكند بر محراب ابرو ، دست بست

نازپرور طفل من مشق كماندارى نكرد * حيرتى دارم چسان از تير مژگان شست بست

از كجا آموخت آن ناآشنا حرف وفا * عهد و پيمانى كه با من پيش از اين بشكست ، بست

* * *

در كاكل بتان دل بدخو فغان كند * همچون فيل كه شكوهء هندوستان كند

* * *

بلبل سوخته را نيست نشانى پيدا * اين‌قدر هست كه دود از قفسى مىآيد

* * *