تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١١٣

[ 70 ] [ سراج الدّين عليخان آرزو اكبرآبادى ]

جهان‌آباد رسيد . آنندرام مخلص كه با وى كمال مربوط بود ، منصبى و جاگيرى از سركار پادشاهى دهانيد ، مدّتى به دار الخلافت به نهايت عزّت و اعتبار خوش گذرانيد . از آنجا كه با سالار جنگ خيلى ربط داشته ، صحبت برار بود ، به معتبهء وى به اوده شتافت و به وساطتش به نوّاب شجاع الدّوله بهادر برخورده ، به تقرّر سيصد روپيه مشاهرهء سرفرازى يافت .

چون‌كه پيمانهء عمرش لبريز شده بود ، در سنهء تسع و ستّين و مائة و ألف در بلدهء لكهنو جام وفات كشيد . تابوتش را چندى همان‌جا امانت گذاشته ، به شاه‌جهان‌آباد رسانيدند . از كلام بلاغت نظام اوست :

نماند همچو حنا هيچ اختيار مرا * سپرد بسته به دست تو روزگار مرا

* * *

بس‌كه نبود جز شكست توبه ديگر كار ما * خنده دارد موج مى دايم به استغفار ما

* * *

هلاك حسن تو پيرانه‌سر شدم گويى * براى جور تو پرورد روزگار مرا

* * *

كند از منّت دام و قفس آزاد مرا * بال‌وپربسته دهد هركه به صيّاد مرا

* * *

از طرب‌خانهء ايّام به در كرد مرا * چون شب و روز فلك زير و زبر كرد مرا

گردبادى به بيابان جنون چون من نيست * كه هواى قد تو خاك به سر كرد مرا

* * *

هردم اى شمع به رنگ دگرش مىسوزى * پر پروانه كند جلوهء طاوس اينجا

* * *