تذكرهء نتائج الافكار ( فارسي ) — الصفحة ١١

محمّد قدرت اللّه گوپاموى و خاندان او

گر به گورستان گذر افتد من رنجور را * ناله‌ام بيدار سازد خفتگان گور را

* * *

شمع را آتش به جان بگرفت و اشك گرم ريخت * شب چو گفتم قصّهء سوز و گداز خويش را

گر نصيبم خاكبوسىّ سر كويش شود * اكتفا بر سجده‌اى سازد نماز خويش را

* * *

صيّاد رخصت چمنم گر نمىدهد * سير هزار باغ بود در قفس مرا

* * *

آه زين سوز و گدازى كه به دل مىدارم * همه تن سوخته اين آتش خاموش مرا

* * *

بلاست اين خط مشكين به گرد عارض تو * به ملك روم كه ره داد فوج زنگ تو را

* * *

شايد از مقدم جانان خبرى مىآرد * طفل اشكى كه به صد شوق دوان است مرا

* * *

در زير خاك نيز نياسوده‌ام دمى * آخر بسوخت سوز درون در كفن مرا

* * *

خدنگت را بفرما تا فرود آيد به پهلويم * كه از جان دوست مىدارد دل من همچو مهمان را

چسان در كلبهء احزان من او را گذر باشد * من آن مورم كه از من ننگ مىآيد سليمان را

* * *