رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٩

احمد بن علويّه كرّانى اصفهانى

تصحيح اشعار از اشخاص دانشمند جهت ضبط ، فابجان برحسب عادت تعريب معلوم مىشود كه باوجان باشد .

احمد بن محمّد حافظ سلفى

احمد بن محمّد حافظ سلفى

ابو طاهر احمد بن محمّد از اولاد ابراهيم سلفى ابراهيم كه داراى لب دو شقه بوده است عجم او را سه‌لبه مىگفتند و در تعريب سلفى شده [ است ] .

لقب حافظ صدر الدّين است از اشخاصى است كه حفظ حديث بسيار نموده ، مذهب شافعى داشته بزرگان و مشايخ حديث را ملاقات كرده ، در اطراف بلاد در طلب حديث و فقه سير و گردش‌ها كرده تا وقتى به اسكندريه رسيد و اقامت جست . از اطراف ، طلاب علم نزد او مجتمع شدند و ابو الحسن على بن سلار وزير ظافر عبيدى جهت او مدرسه در اسكندريه بنا نمود كه در آنجا تدريس مىكرد . جماعت بسيارى از او اجازهء روايت حديث گرفتند .

در اصفهان سنهء چهارصد و هفتاد و كسرى متولد شده ، و در اسكندريه سنهء پانصد و هفتاد و شش وفات نمود .

احمد بن علويّه كرّانى اصفهانى

احمد بن علويّه كرّانى اصفهانى

داراى كتاب « * » . . . بوده و منادمت احمد از آل ابى دولف عجلى را داشته . از مشايخ صدوق است و دعاى عديله را در منتهى المقال نوشته كه از منشآت اوست ، و داراى رسايلى است ، و هم قصيده‌اى داشت [ بالغ ] بر هزار قافيهء سين .

وقتى ابى حاتم سجستانى اين قصيده را ديد تعجّب نموده به اهل بصره خطاب


( * ) در اصل ناخوانا