رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٧١
ابراهيم بن عيسى
آيتى ( شاعر )
آيتى ( شاعر )
گويند اوقات خود را به مكتب‌دارى مىگذرانيد چنانچه [ صاحب ] آتشكده [ گويد ] خط نستعليق را هم خوب مىنوشته . اواخر صفويه و اوايل [ دوران ] نادر [ شاه مىزيسته است ] .
همين شعر از او ديده شده :
ميان ما و سگ يار فرق بسيار است * چرا كه ما سگ اوييم و او سگ يار است « * »
ابدال ( شاعر )
ابدال ( شاعر )
اوّل حال در اصفهان عطّارى مىكرده . آخر الامر گرفتار فقر و مرض عشق مىشود تا در تبريز هم مدّتى سر و پابرهنه مىگشته . بالاخره از معاصى تائب مىشود . « * * »
همين يك شعر از او ديده شده :
گبران همه گرد من چو خويشان * من گبر توام ميان ايشان
ابراهيم بن عيسى
ابراهيم بن عيسى
اصفهانى ، از تربيت‌يافتگان معروف كرخى است . وفات او دويست و چهل و هفت .
( * ) - آتشكده ج 3 ، ص 922 . ( * * ) همان‌جا ، ص 922 .