رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٨

يارى اصفهانى ( شاعر )

ليك نوشاعران اصفاهان * نغمهء تيزشان هميون است

بالاخره عبد العال هميون را به سبب هجوهاى ركيك و قبيحى كه از بزرگان مىگفته ، شب در جامهء خواب بكشتند . از اوست : « * »

رند خرابات ، جا گرفته به مسجد * ليك چو آهوى وحشىاى كه به دام است

و نيز :

اسبى است مرمرا كه ز اسراف جوع آن * قدر و بها رسانده به مشك و عبيرگاه

همچون سگ گرسنه مرا بر درد شكم * گر بگذرد به غفلتم اندر خميرگاه

يارى اصفهانى ( شاعر )

يارى اصفهانى ( شاعر )

از متأخرين " مجمع الفصحاء " . اسمش ميرزا محمّد حسين . چندى به منادمت امراى زنديّه گذرانيده مردى خوش‌حالت بوده ، در سنهء هزار و دويست و پانزده وفات كرده . از اوست : « * * »

همدم است اين دم ، بت سيمين تنم * آسمان گويا نمىداند منم

و نيز :

همىگويى غمش در دل نهان دار * نصيحت گر نمىگويى دلت كو ؟

و نيز :

گفتى كه بگويمت كه چون است دلم * خون از ستمِ سپهرِ دون است دلم


( * ) ر . ك : مكارم الآثار ، ج 3 ، ص 870 و نيز مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ب 3 ، ص 1203 . ( * * ) مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ب 3 ، ص 1203 .