رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٦
هماى شيرازى
منقول هر دو بوده [ است ] .
وى تأليفات زيادى دارد و در قصبهء قمشه ، در [ سنهء ] هزار و دويست و چهل و پنج وفات نموده [ است ] .
هماى شيرازى
هماى شيرازى
از متأخرين " مجمع الفصحاء " . اسمش ميرزا محمّد على . اصلا اسم او رضا قلى خان بوده ليكن خود او درصدد پنهان ساختن اسم بوده ازاين‌جهت صاحبان تذكره اسم او را مختلف نوشته‌اند . فرزند ملّا بديع خان بن ملّا شاهشهان از ايل بيات فارس . در بدايت حال نزد علماى فارس تحصيل علوم ادبيه كرده ، پس به مسافرت مايل آمده ، چندى در بلاد عراق عرب و عجم سياحت كرده ، عاقبت در اصفهان سكونت نموده ، به صلات بزرگان آن ديار مئونت مىگذارده .
غالبا در كسوت و سلك درويشان [ بوده ] است . مصاحب با فقرا و گريزان از بزرگان ، به قناعت مىگذارند . طرب ، عنقا و سهى فرزندان رضا قلى خان هما مىباشند و هركدام در فن شعر و ادب بر همگنان خود سبقت داشتند و از شعراى معروف اصفهان بودند . مخصوصا طرب ، خطّ نستعليق را به قلم جلى نيكو مىنوشت و نسبت به ديگران وارسته‌تر بود .
وفات او در سنهء يك هزار و دويست و نود . از اوست :
زاهد كه از حلال شناسد حرام را * او از چه خورد خون دل خاص و عام را
شربت به دست غير و به جام حبيب زهر * انصاف ده كه من بستانم كدام را
و نيز :