رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٨

ميرزا اشتها

و نيز :

پرخورى ما را چه ناصح ، از ازل تقدير بود * در علاج آنچه تقدير است ، كى تدبير بود ؟

از پياز و نان خشك امروز گشتيم نيم‌سير * اين غذا را از قضا امروز اين تأثير بود

و نيز :

عجب از شدت قحطى كه كران تا به كران * دست شستند ز جان ، خلق جهان پير و جوان

بس‌كه هر روز ، همه‌روزه به روزه بردند * بود سرتاسر اين سال چو ماه رمضان

سيم‌اندام بتان از غم نان ، شام و سحر * همدم آه و فغان ، موىكنان ، مويه‌كنان

سرو بالاى جوانان بر خبّاز ، ز جوع * ايستاده همه با گردن كج ، قد چو كمان

هر گياهى كه به لقمان بنموده است سلام * كرده خبّاز به نان ، تا چه شود كيفر آن

نقد شد آنچه ز آجيل‌فروشان خاشاك * مانده بود از پس سى سال ته هر دكان

آنچه اسباب سرا چيد فقيرى يك قرن * وجه زردك شده آن‌هم به يكى نيم قران

از لبو بود به لب ذكر ، همه شام و سحر * شور شلغم همگى را به سر از پير و جوان