رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٠

سيف الدوله سلطان محمّد ميرزاى قاجار

غيره دارد .

بسيارى از غزليات سيف الدوله را حاجى محمّد اسماعيل طهرانى كه مايل به ثبت و ضبط غزليات ميرزا ابو الحسن يغماى جندقى بوده ، سهوا به اسم يغما ضبط نموده ، چنانچه يغما در حين حيات به ملا حسن اصفهانى نوشته كه حاج محمّد اسماعيل طهرانى هرچه هرجا ديده يا شنيده بدون تحقيق جمع كرده ، و آنچه از او خواستار شدند كه آن روزنامه رسوايى را بازستانند همه كوشش از شنفتن گران دارد . ديوان يغما را بعد از فوتش چاپ كردند و اشعار سيف الدوله را كه سلطان تخلّص داشته ، به دو معنى يغما كردند .

گويند ديوان ميرزا حبيب قاآنى شيرازى هم كه بعد از او جمع و چاپ شده ، شعر وصال شيرازى و ميرزا محمّد على رازى و روشن اصفهانى در آن مخلوط شده ، از اشعار سيف الدوله است .

جز يك نظر به دو نتوانم از آنكه نيست * امكان بازگشتن از آن رخ نگاه را

و نيز :

خطبه دختر رز مىطلبى هوش بباز * اين عروسى است كه نقد خردش كابين است

و نيز :

مگو كه خال و خط و زلف كاكلش « * » * جدا جدا همه در ملك خويش پادشهند

( * ) در اصل ناخوانا .