رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

ميرزا ابو الفتح خان دهقان ( شاعر سامانى )

هست ، وفات او در سال هزار و سيصد و بيست و يك . « * » از آن جمله است در كتاب « الف ليله و ليله » كه دخترى تارى مىنوازد :

تار را آن‌چنان بزد چالاك * كه نكيسا كفن دريد به خاك

دود از گور باربد برشد * چشم اسحاق موصلى تر شد

اين غزل را به پردهء زابل * خواند در تار خوش‌تر از بلبل

برده از من دو چيز صبر و قرار * طرّه تار و تار طرّهء يار

اى خوشا عاشقان ديوانه * كه بدرّند جامه مستانه

هاىوهويى كنند چون مستان * همچو پيلان به ياد هندستان

اى خوشا هاىوهو كشيدن‌ها * اى خوشا پيرهن دريدن‌ها

اى حريفان كنيد تدبيرى * من ديوانه را به زنجيرى

دل به زنجير زلف بنديدم * مست و ديوانه‌تر پسنديدم

و از كتاب « شكرستان » اوست :

بخت من برگشته‌تر از لشكر مژگان اوست * حالتم سرگشته‌تر از طرّهء پيچان اوست

گر ز بادام صنوبر قامتان سرو قد * اشك شورى مىچكد از پستهء خندان اوست

خون ما را جاى مى ، گردون كند در شيشه‌اى * كردهء پيمانهء ما را چنين پيمان اوست

و نيز از اوست :

روى تو برفروخته ، رنگ شراب ناب را * شيشه و جام سوخته ، ساخته آتش آب را

( * ) ظريفى گفته : با داس اجل كشت درو حاصل دهقان . ( مؤلف )