رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩٧

حسرت ( شاعر )

و نيز :

نوميدى عاشقان قديم است * مخصوص به روزگار من نيست

اول شعرى كه را كه نسبت به خود داده است اين است :

صيد از حرم كشد خم جعد بلند تو * فرياد از تطاول مشكين كمند تو

شد رشك طور از آمدنت كوى عاشقان * بنشين كه باد خورده جان‌ها سپند تو

مشكل شده است كار دل از عشق و خوشدلم * شايد رسد به خاطر مشكل‌پسند تو

اسمش ميرزا سليمان و از اهل نطنز داراى كمالات ظاهرى خاصه فنّ موسيقى ، كتابى در تذكره نوشته . از اوست : « * »

چه خوش است از تو خشمى كه به روى ناز باشد * كه به عجز چون درآيم در صلح باز باشد

و نيز :

به خانه‌اش روم و اين كنم بهانهء خويش * كه مست بودم ، كردم گمان خانهء خويش

اسمش عليخان ، وزير محمّد رضا ميرزا متخلّص به افسر حكمران گيلان .

( * ) ر . ك : آتشكده ، ج 3 ، ص 1 - 940 .