رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٥

ميرزا يد اللّه خان بابادى بختيارى و ميرزا پرويز خان بابادى بختيارى

اوست :

يكى دنيا يكى عقبى پسندد * يكى زشت و يكى زيبا پسندد

من از دنيا و عقبى هر دو بيزار * پسندم آنچه را مولا پسندد

و له ايضا

به قتلم يار آن شب كرد آهنگ * سرش خالى ز صلح و دل ، پر از جنگ

ز آه آتشين منهم به قلبش * زدم تيرى ، دريغا ، خورد بر سنگ

و له ايضا :

مكان اهل دل دير مغانست * دل ناظم مقيم آن مكانست

پس از مرگ ار مزارم از تو پرسند * بگو در سينه‌هاى عارفانست

و له ايضا :

بسى كردم تفحص در ره يار * كه آيا ره كجا آن شاه دارد

عنان تابى انديشه به دل گفت * كه بر دل‌هاى خونين راه دارد

و له ايضا :

شنيدستم كه روزى ميرداماد * بهايى را بگفت اى پير استاد

خدا گويى كه پيش از ما سوا بود * نبد چون ما سوا پس حق كجا بود

جوابش داد پس شيخ بهايى * كه اى كشّاف راز كبريايى

تو دانى جسم و جان هستند هم‌رأى * بگو در جسم جان دارد كجا جاى

نه جان از جسم انسانست مستور * نه ديد جان به كس دادند دستور

نشد ناظم ز سرّ حق كس آگاه * بود پويندهء اين راه گمراه

خرد بر كنه ذات او برد پى * اگر مورى نمايد قلزمى طى

و له ايضا :