رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢٨

انصارى

بنده عاطفت شاه به نجف ، انصارى * كه به خاك در او ، چشم رجايى دارد

استقبال از غزل صوفى قمى ( شاطر عباس ) كه مطلع آن اين است :

دو چشم مست تو هريك كشند ناز از هم * نمىكنند دو دوست ، احتراز از هم

نسيم صبح ، لب غنچه كرد باز از هم * ز لوح سينه نمايند كشف راز از هم

بريخت از سر هر حلقه صد هزاران دل * چو كرد حلقه زنجير زلف ، باز از هم

به سحر و دلبرى و ناز و لطف و عشوه‌گرى * تمام عضو تو دارند ، امتياز از هم

چو نوك خامه فروبسته لب ، بگفت سخن * ولى سخن ، لب او را نكرد ، باز از هم

ندانما كه ز مى تاس يا كه تاس از مى * كدام‌يكشان باشند سرافراز از هم

به زهد خشك به تردامنان ريا مفروش * نمىكشند خجالت ، دو بىنماز از هم

كجاست صحبت ياران پاك‌دل ، ز نقاق * كه روز سختى باشند دلنواز از هم

رسد چو عشق به حدّ كمال ، انصارى * كشند عاشق و معشوق هر دو ناز از هم