تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٧٥

غزل‌ها

است ، امّا آنچه در آثار وى و ديگر تذكره‌ها باقىمانده به اين شرح است :

يا من من الصفا تك اللّه واحدا * پيدا تو كرده طفل له ليس والدا

از پرتو جمال تو اى حىّ لم يزل * خورشيد لمعه‌اى است در اين طاق پرصدا

آثار صنع توست اگر فوق اگر فرود * محتاج لطف توست اگر شاه اگر گدا

هركس به مقصدى و خوش آن را كه همچو من * ليس له سواك مقصود و مقصدا

صوفى اگر ز جام تو يك جرعه‌اى چشد * رهن شرابخانه كند خرقه و ردا

بنماى روى خويش كه دردم ز حد گذشت * يا من بدا جمالك فى كل مابدا

بهر فداى تو چه بود جان « مطربى » * بادا هزار جان مقدس تو را فدا « 1 »

* * *

به جاى آب در چشم من آذر مىشود پيدا * مجو ماهى كه در آتش سمندر مىشود پيدا

سقاك اللّه سقيا اى سرشك از عيش بازيها * مرا بر لب چكان آبى تو را گر مىشود پيدا

مرا در بوستان دل گشايد صد گل شادى * چو آن سرو سمنبر از برابر مىشود پيدا

ز چشمم اشك مىآيد چو رويش از نظر شد دور * بلى چون مهر غايب گشت اختر مىشود پيدا

ز روى زرد خود چون « مطربى » شادند عشاقان * بلى شادى عالم جمله از زر مىشود پيدا « 2 »

* * *

( 1 ) . تذكرة الشعرا ، ش 18 . ( 2 ) . همانجا ، ش 172 .