تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٧٠٦

[ 312 ] ذهنى سمرقندى

باده از ساغر غم نوشم و مدهوش شوم * زانكه در عشق تو اين است مرا عشرت خويش

چند از جور به قتل دگران مىكوشى * خون من ريز كه بگذشته‌ام از ديّت خويش

من چو مجنون به جهان شهره به عشق تو شدم * تا زده حُسن تو در ملك جهان نوبت خويش

« ذهنى » دلشده هرگز نشدى شاد ز غم * مگر اين بود تو را روز ازل قسمت خويش