تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٧

[ 307 ] [ خرگاهى حصارى ]

مضمونى به اين لطافت مىبندد ، من به وى خطّ بندگى مىدهم ! چون صورت واقعه معلوم ملّا خرگاهى شده ، در مجلسى ، از براى شمع و پروانه ، رباعى گفته و رباعيها ، همه به ترتيب چنين نوشته شد :

محتشم :

پروانه به شمع گفت : كافروخته شو * كم سوز مرا و با من آموخته شو

شمعش گفتا : اگر موافق يارى * من سوخته مىشوم تو هم سوخته شو

ولى دشت بياضى :

پروانه كه شمعش هوس‌افزا باشد * جز سوختنش چرا تمنّا باشد

غيرت نگذاردش كه در بزم كسان * او زنده و يار مجلس‌آرا باشد

ناطقى سبزوارى :

پروانه كه شمع را طلبكار شود * در سوزش خويش گرم بازار شود

زان مىسوزد كه گرد خاكستر او * باشد كه حجاب چشم اغيار شود

ملّا خرگاهى :

پروانه كه آيين محبّت آموخت * جز بر رخ شمع خويشتن ديده ندوخت

زين بيم كه در هجر نماند فردا * بيچاره شب وصل از آن خود را سوخت