تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٥

[ 279 ] شهرى سمرقندى

قريب به بيست كس ، از شعراى زمان ، زبان بيان ، به گفتن اين شعر گشاده بودند و ذكر بعضى از آنها مناسب نمود :

ملّا ناظمى :

عشوه‌ات نشتر غم تا به رگ جان بشكست * قفس بلبل و رشك دل از افغان بشكست

وعدهء غمزهء بيدار تو از طرز فريب * به دل باور جان ناوك حرمان « 1 » بشكست

پى دردم چه شوى رنجه طبيبا كه ز مهر * عشق الماس محبّت پى درمان بشكست

به دلم نالهء ناقوس برهمن در دير * كفر درداد صلا رونق ايمان بشكست

« ناظمى » در كف پاى دل طاقت آيين * شيشهء آبله از نيش مغيلان بشكست

ملّا ذوقى :

تا به زخم دل ما تير تو پيكان بشكست * عافيت عهد وفادارى درمان بشكست

دل نصرانى ما در هوس نشئهء كفر * توبه از ننگ ورع بر سر ايمان بشكست

پيرو تشنه‌لبى باش كه در تابهء حشر * همّتش ساغر آب كف رضوان بشكست

توتيا ساز غبار قدمى را كه بر آن * در ره كعبهء مقصود مغيلان بشكست

« ذوقيا » خسته شدن گير كه خونابهء زخم * در دل ما هوس چشمهء حيوان بشكست

صيرفى :

ترك چشمت به دلم ناوك مژگان بشكست * لذّت تير تو خاصيّت درمان بشكست

جاى در خانهء دل كن كه دو چشم پرخون * كشتى نوح به يك موجهء توفان بشكست

يوسف حُسن چو در مصر دلم گشت عزيز * خارها در قدم غير به كنعان بشكست

بود از انديشهء خال لب او دوش مگر * خضر جامى كه به سرچشمهء حيوان بشكست

« صيرفى » فكر جنون دل خود كن كامروز * از دلم صبر كنون بيعت و پيمان بشكست

فرشى :

كافر چشم تو تا رونق ايمان بشكست * زاهد گوشه‌نشين توبه ز عصيان بشكست

داشت با زخم دلم نشئهء درمان ميلى * تير مژگان تو آمد دل درمان بشكست

( 1 ) . در اصل : ( هرمان ) .