تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٣
[ « 86 » ] [ هجرى بخارايى ]
نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، فامّا ملازمت ننموده [ است ] .
نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، فامّا ملازمت ننموده [ است ] .
[ « 86 » ] [ هجرى بخارايى ]
[ « 86 » ] [ هجرى بخارايى ]
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] هجرى بخارى ، سيادت دارد و به « مير هجرى » مشهور است . در لباس سپاهيگرى ظاهر مىشود . طبع خوب و سخنان مرغوب دارد و از شعراى خوشگوى است . روزى احوال او را ، از حضرت مخدومى حسن خواجه نثارى پرسيدم ، بسيار نيك ياد كردند .
مير مشار اليه گويا به مير درودگر ، درى فرموده و بسيار دويده ، چون درمانده و به هيچ باب نتوانسته گرفتن ، اين بيت را به معذرت گفته :
بيت :
« هجرى » در اين ديار گذشت از هزار در * از وعده‌هاى حضرت مير درودگر
اشعار زيبا دارد و اين غزل لطيف ، نتيجهء طبع سليم اوست :
غزل :
على الصّباح كه هركس به فكر كارى بود * نشسته ديدهء مجنون ، به رهگذارى بود
ز كوى دوست رسيدى صبا به ديدهء من * خوش آمدى كه مرا چشم‌انتظارى بود
ز بس‌كه سينه به ناخن بريده‌ام گم شد * نشان نعل سمندش كه يادگارى بود
( 86 ) . هجرى بخارايى از شاعران تاجيك سدهء دهم هجرى كه از فنون شعر كاملا آگاه بوده و در غزل‌سرايى استادى و مهارت تمام داشته است : تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 565 ؛ تخلصنامهء جاويدان ، 2 / 1709 .