تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٣١٩

[ 84 ] هيچى هروى

دامى است گسترانده اجل در فضاى دهر * بيرون نجسته است از اين دام هيچ‌كس

اى « مطربى » به روح شريف لطيف او * پيوسته مىفرست دعا را به هرنفس

يا رب به حق حرمت جود و عطاى تو * بادا غريق رحمت بىمنتهاى تو

مخفى نماند كه مراد از اين تاريخ كه به رمز ادا شده هزار و دوازده سال و سه ماه و چهارده روز است .

[ 84 ] هيچى هروى

[ متوفى 1000 ق / 1592 م ] هيچى هروى ، مردى آزاده بود و پيوسته طريق قناعت و رياضت را مىپيمود و به جوايز و مرسوم خلايق ، اصلا التفات نمىفرمود و همواره گرسنگى را شعار خود ساخته ، از بسيار خوارى ، اجتناب مىنمود . گاهى چنان بود كه دو روز و سه روز ، روزهء وصال مىداشت و نفس را ، بدين‌گونه گوشمال مىداد ، با وجود گرسنگى بسيار ، ضخيم « 1 » الجثّه و توانا بود .

نظم :

هرگز نبود طبيب حاجت * در گرسنگى و بينوايى

زيرا كه نوشته‌اند در طب * الجوع دواء كلّ داء

بشر حافى « 2 » گفته است كه اگر گرسنگى ، متاعى باشد كه در بازار بفروشند ، عارف را شايد كه بجز از وى چيزى نخرد و نخورد .

قطعه :

چو مرد گرسنه را سيم و زر به دست افتد * يقين بدان كه ز بازار غير نان نخرد

( 1 ) . در اصل : ( زخيم ) . ( 2 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( خافى ) .