تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٦

[ 75 ] [ دوايى بخارايى ]

نظم :

كرده‌ام ترتيب تركيب غريب * بهر آن شاه جهاندار زمان

خسرو كشورگشاى كامكار * حضرت باقى محمد خان جان

گفته‌ام از قول لقمان حكيم * اين مفرّح مرده را بخشد روان

جمله اجزا را به نظم آورده‌ام * وصف آن بشنو ز من اى نكته‌دان

دارجين ، دار فلفل مصطكى « 1 » * هل و ميخك ، زنجبيل و باديان

برگ سنبل و ديگربار سرو * سعد رومى ، ساذج هندوستان

پيش از آن كارى به كف ، سپاسه را * باديان رومى اول مىستان

عنبر اشهب دگر مشك و گلاب * تخم زردك ، جوز بويا زعفران

مغز پسته ، مغز بادام خجند * بهمن سرخ و سفيد اى نوجوان

مغز گنجشك نر است و نارگيل * مغز جلغوزه و مغز گردكان

غير مشك و عنبر اشهب دگر * پنج مثقال است ، هريك وزن آن

گر همى خواهى كه تركيبش كنى * نرم‌نرم آن را بكوب و بعد از آن

قند بر وى گر بود بهتر ، ولى * با عسل هم گر بسازى مىتوان

شربتى زو ، هست يك مثقال و نيم * گر كنى كيفيت آن امتحان

قوّت پشت و كمر مىآورد * رنگ رويت مىكند چون ارغوان

گر خورى هرروز در هنگام عصر * پير صدساله ، همى گردد جوان

صرف مىكن اين‌چنين تركيب را * چون « دوايى » با جميع مؤمنان

[ 75 ] [ دوايى بخارايى ]

[ 75 ] [ دوايى بخارايى ]

[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] دوايى بخارى ، از شاگردان مخدومى حسن خواجه نثارى است . از شعراى

( 1 ) . در استنساخ : « دارچين و از فلفل مصطلكى » .