تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ١٩٣

[ « 19 » ] [ اخسى اخسيكتى ]

قضيّه ، باعث مزيد اعتقاد بسيارى از خلايق شد و آن اشرفى را خواجه عبد الكريم ندايى ، به بهاى تمام تبرّكا از من گرفتند .

نظم :

سنگ ار به دست گيرد ، مرد خداپرست * از يمن همّتش ، به كرامت چو زر شود

ور زر به دست گيرد ، مرد هواپرست * از طالع بدش ، به نحوست حجر شود

* * * و للّه درّ قائله - طاب ثراه - :

محقق است كرامات اوليا آن را * كه از دريچهء دانش نظر تواند كرد

كسى كه در نظرش سنگ و زر يكى باشد * عجب نباشد اگر سنگ زر تواند كرد

و حضرت مولوى را ، به استماع كلام شيرين و سخنان رنگين ، ميل زايد الوصف بود ، فامّا به گفتن اشعار كم ملتفت بودند و اين غزل دلجوى ، به ايشان منسوب است .

غزل :

اى ز عشقت اين دل بيچاره هردم غرق خون * وى ز دردت گشته از چشم ترم هردم برون

در سحرگاهى كه نالم زار دور از روى تو * ناله‌ام قدّوسيان چرخ را سوزد درون

تا دلم غمخانه شد ، بىروى او هرصبح و شام * خواهم اين بيت الحزن را از خدنگ او ستون

در ره عشق از وجود خود نمىيابم نشان * تا خيال آن دهان سوى عدم شد رهنمون

« اخسى » از بس‌كه شد در محنت هجران خراب * از خدا وصل تو را امّيد مىدارد كنون

در خانقاه بيرون شهر مدفونند .