تذكرة الشعراء ( فارسي ) — الصفحة ١٢٩

[ مقدّمهء مؤلف ]

سليمانى كه پيش تخت او شاهان كمربسته * چو موران‌اند پيش پايهء تخت سليمانى

سخاوت بين و آبادانى عدلش كه در عالم * گدايان بهر گنج خود ، نمىيابند ويرانى

چو ارزنده به دولت بود اين خاقان جم حشمت * از آن‌رو در زمان او به عالم گشت ارزانى

بعد هذا ، معلوم ضمير منير اكسير تأثير مهندسان مبانى معانى و مدرّسان مدارس سخندانى باشد كه اساس بناى اين صحيفهء گرامى و سفينهء نامى بر تسميه و ترتيب حروف تهجّى ، در اسلوب ابجد ، هوّز ، حطّى ، تا كلمهء ضظغلا كه حروف مذكوره ، تا آنجا تكميل مىيابد ، اتفاق افتاد .

اما تسميه در ذكر خواقين كامكار « 1 » و سلاطين نامدار كه با وجود مرتبهء كشورستانى و رتبهء جهانبانى ، در خطّهء معانى و عرصهء سخندانى ، لواى فصاحت و رايت بلاغت افراشته‌اند و آن مشتمل است بر سه اسم :

اسم اول ، در بيان القاب همايون و اوصاف ميمون خسروانى كه مؤلف اين اوراق ، ايشان را ديده ، به عزّ ملازمت معزّز گرديده .

اسم دوم ، در بيان احوال پادشاهانى كه مؤلف ، ايشان را ديده ، فامّا مشرّف به شرف ملازمت نگرديده .

اسم سوم ، در ذكر سلاطينى كه مؤلف ، ايشان را نديده ، بلكه اوصاف ايشان را ، از غريبى شنيده . اما باقى حروف مرتبهء مذكوره ، در ذكر فضلا و شعرايى كه تخلّص‌هاى اشعار ايشان ، مصدّر به همان حرف است و هريك از حروف مذكوره ، مركب از سه نقطه است :

نقطهء اول ، در ذكر افاضلى كه مؤلف ، ايشان را ديده و ملازمت نموده و اشعار دررنثار

( 1 ) . در اصل : ( كامگار ) .