فهرست منتجب الدين — الصفحة ٤٠٣

تعليقات

قمى ، وأو را فرزند بجاى ماند ، از جمله ايشان أبو الحسن على الزكي

نقيب رى است ، وأو پسر أبو الفضل محمد الشريف الفاضل بن أبي

القاسم على نقيب قم پسر محمد بن حمزه مذكور است ، وأو را اعقاب

باشد ، واز آن جمله نقباء وملوك رى باشند ، از آن جمله عز الدين يحيى

بن أبي الفضل محمد بن علي محمد بن السيد المطهر ذي الفخرين على

الزكي مذكور است ، كه نقيب رى وقم وجاى ديگر بود ، وأو را

خوارزمشاه بكشت وأولاد أو به جانب بغداد منتقل شدند ، وسيد ناصر

بن مهدي حسينى با وى بود ونقابت طالبيين به سيد ناصر بن مهدي

تفويض يافت وتبديل شد ، واز آن پس وزارت يافت وامر نقابت را

با پسر نقيب عز الدين يحيى گذاشت .

از ملاحظه اين كلمات صريحا بر مىآيد كه مرحوم حاج شيخ

عباس در " منتهى الآمال " در بعض موارد به نقل عين عبارات صاحب

" ناسخ " بدون مراجعه به أصل مأخذ وبدون نسبت به قائل آنها كه

صاحب ناسخ باشد اكتفا كرده است ، فراجع ان شئت .

- تنبيه بر چند امر در اينجا ضرور است -

1 - دو نسخه از يك كتاب انساب مشحره سادات در كتابخانه

مدرسه عالي سپهسالار به شماره 2690 و 2692 موجود است ، كه شجره

نسب اين خاندان در آنها مذكور است ، ليكن چون كتابت آن دو نسخه

بدست اشخاص بىسواد وكاتبان بي مايه انجام شده است ، هيچ كدام از

آنها نظر به كثرت تشويش آن براي نگارنده مورد استفاده قرار نگرفت ،

فقط به نقل يك فائده از آنها در اينجا اكتفا مىكنم ، وآن اين است كه بعد

از ذكر اسم عز الدين يحيى گفته است :

النقيب الكبير المعظم ، ورد بغداد للحج سنة ثلاث وثلاثين

وخمسمائة وعاد إليها صحبة السلطان محمد بن محمود بن محمد بن

ملك شاه .

نگارنده گويد مراد از اين شخص ( يعنى كسى كه در 533 به عزم