فهرست منتجب الدين — الصفحة ٣٧٥

تعليقات

گفته ( صفحه 238 چاپ مصر به سال 1345 هجرى قمري )

كان في ابتداء امره ينوب عن النقيب عز الدين المرتضى القمي

نقيب بلاد العجمي كلها ، ومنه استفاد قوانين الرياسة

وكان عز الدين النقيب من اماجد العالم وعظماء السادات .

فلما قتل النقيب عز الدين ، قتله علاء الدين خوارزمشاه ، هرب

ولده النقيب شرف الدين محمد ، وقصد مدينة السلام مستجيرا بالخليفة

الناصر وصحبته نائبه نصير الدين بن المهدى .

راوندى در " راحة الصدور " گفته ( صفحه 377 - 378 )

عراقيان با مؤيد الدين نيز نساختند ، وبر وى عصيان كردند ،

وبه شهر رى در حصار شدند وجنگ مىبود ، روافضه عليهم اللعنة

وعز الدين نقيب كه سر وسالار رافضيان بود محلهاى ايشان را دروازه ها

بگشود ، ولشگر بغداد در رى رفتند ، وبيشتر لشگريان را بغارتيدند ،

وآن بي رخصى را در بلاد اسلام كس نكرده بود كه بر خون ومال

مسلمانان هيچ ابقاء نكنند .

در " تجارب السلف " ضمن ترجمه حال سيد نصير الدين بن مهدي

( صفحه 333 ) مذكور است .

ودر عجم سيدي بزرگوار بود ، واز قم با حشمتى ظاهر ورياستى

زاهر أو را عز الدين المرتضى گفتندى ، ونقابت بلاد عجم داشت ،

ونصير الدين بن مهدي نيابت أو مىكرد ، وچون وزير ابن القصاب

پيشتر عراق عجم را بگرفت ، سلطان علاء الدين تكش عز الدين را

به مواطئه وموافقت أو متهم كرد ، وچون به عراق آمد ، وزير وفات

يافته بود ، سيد عز الدين را بگرفت وبفرمود بر صورت ذبحش ( كذا

بكشتند ، وپسر أو شرف الدين محمد به بغداد گريخت ، ونصير الدين

بن مهدي با أو بود ( تا آنكه گفته ) ناصر ( يعنى ناصر خليفه ) أو را

از مقربان خود گردانيد وعمل نخستين نقابب طالبيان فرمود .

نگارنده گويد اين واقعه تاريخي در سال پانصد ونود ودوم

هجرى بوده است چنان كه ابن الأثير در " كامل التواريخ " ضمن ذكر