فهرست منتجب الدين — الصفحة ٣٣٤

تعليقات

بزرگان دين كه به خواجة نوشتى رسيده است كه " با رافضيان صحبت

نبايد داشتن وبرايشان اعتماد نبايد كردن " پندارى اين سخن به هارون

الرشيد وبه مأمون خليفه نرسيده بود ، تا به مشورت علي بن يقطين وفضل

بن سهل ذو الرياستين چندان اعتماد كرده بودند ، وبه مسترشد خليفه

هم نرسيده بود تا بر قول نوشيروان خالد شيعي كه وزير أو بود اعتماد

كرده بود ، واين خبر پندارى به سلطان ملكشاه نرسيده بود تا دختر خود

خاتون سلقم با سپهبد على شاعى ملك مازندران مىداد ، وبر مجد الملك

قمى اعتماد كرده بود ، وبه سلطان بركيارق نرسيده بود تا بر گفت

ومشورت رئيس أبو إسحاق مشگوى اعتماد كرده بود ، واين خبر علماى

سنت با سلطان سنجر نگفته بودند ، وخيانت كرده بودند ، تا أو بر

شرف الدين بوطاهر مهيسه وزير قمى وبر معين الدين بو نصر كاشى

اعتماد كرده بود ، واين خبر پندارى بنظام الملك بوعلى الحسن بن علي بن

إسحاق نرسيده است كه سر همه سنيان بود تا به شفاعت دختر خود را

به سيد مرتضى قمى مىداد ، ودختر أمير شرف شاه جعفري براي پسرش

أمير عمر مىخواست ، وسلطان محمود از اين سخن بيگانه بوده تا كه

وقتي دختر ملك رئيس صدقه شاعى مىخواست ، ووقتي دختر سلطان

محمود به شاه رستم على شهريار مىداد ، ملك مازندران خلفاء وسلاطين

وامراء وزراء عالم همه جاهل بوده اند بدين خبر ، الا اين مصنف كه

از رافضي به ناصبي گريخته وچنان مىنمايد كه از همه سنيان عالمتر

وفاضلتر ومتعصب تر است ، وهر كس كه اين جواب بخواند بي أمانتي

وى بداند ، وقياس كردن شيعه را در محبت ومودت على مرتضى ( ع )

با جهود آن پندارى مذهب بد خويش فراموش كرده است ، كه به جهودان

ماند كه متابعت سامرى كردند ، وهارون را رها كردند ، ورو به گوساله

آوردند ، تا مجبر بقوم سامرى مانندگى دارد ، ودر اين معنى فصلى

مفرد در آخر كتاب گفته آيد .

ودر صفحه 437 گفته است :

در عهد مرتضاى قم كه بود ، كه بر وى طلب تقدم يا رستى كردن