فهرست منتجب الدين — الصفحة ٢٧٨

تعليقات

الانصاف ، حتى يكون تائر أقواله وافعاله خطاء ورياء " خسر الدنيا

والآخرة ذلك هو الخسران المبين " .

اگر چه در اين عبارت تصريح نشده است كه در اين مورد از

كتاب " نقض " استفاده شده است ، ليكن از كلمه " نظم " به بعد همه از آن

كتاب مستفاد ومأخوذ است ، هر كه طالب باشد مراجعه كند ( دو بيت

در صفحه 285 نقض وعبارت فارسي نثر مذكور در بعد هم در صفحه

13 آن مندرج است ) .

حتى خود قاضى عين همين مضمون را در " مجالس " نيز آورده

است ، ونص عبارت " مجالس " ( در أوائل مجلس دوم تحت عنوان

بنو حنيف ضمن بيان حال مالك بن نويرة وسوء معامله خالد با أو صفحه

53 - 54 ) اين است :

وبر أهل انصاف پوشيده نيست كه باعث فضلاى أهل سنت در

ارتكاب أمثال اين تمحلات وكلمات چيست ؟ . . . اين همه از آنست كه

مالك دوستدار خاندان بود ، وخالد دشمن على است ، چنان كه شاعر گفته

شعر

هيچ نپذيرى . . . ( إلى آخر البيتين )

چه خوب گفته شيخ اجل عبد الجليل رازي رحمه الله كه در

سينه اى كه بغض پسر أبو طالب قرار گرفت ، طرفه نبايد داشتن ، كه

توفيق وهدايت وسعادت واقبال وشريعت وكمال بصيرت وضياى

انصاف از آنجا مهجور گردد ، تا هر چه گويد وكند همه خطا وريا

باشد " خسر الدنيا والآخرة ذلك هو الخسران المبين " .

ودر ترجمه حال مجد الدولة ديلمى نيز اين عبارت نثر را با نسبت

به شيخ عبد الجليل نقل كرده است ( رجوع شود به مجلس هشتم جند

هفتم صفحه 377 ) .

پس به خوبى روشن شد كه در اين مورد نيز استفاده از " نقض "

شده است وترجمه عين عبارت بدون تصرف ديگرى نقل گرديده است

3 - اينكه قاضى فرموده :