فهرست منتجب الدين — الصفحة ٢٥٩

تعليقات

ج - كلمه " نقض " را كه نام تعييني كتاب بر حسب وضع مصنف

بوده است در ميان اسم اين دو كتاب آورده اند ، تا هم دلالت بر اين

كند .

كه كتاب أول أساس ، كتاب دوم را ريشه كن وخراب ونابود

وويران مىكند ، چنان كه معنى لغوى " نقض " همان است وهم ايماء

واشاره بنام اصلى كتاب كه مصنف اختيار كرده بوده است باشد .

4 - اينكه كتاب " البراهين في امامة أمير المؤمنين " اگر چه از

نامش به نظر مىآيد كه بايد فقط مشتمل بر ذكر دلائل امامت آن حضرت

باشد ، لكن از اين عبارت كه مصنف در كتاب نقض ( صفحه 459 )

گفته ومشتمل بر تاريخ تصنيف آن نيز مىباشد .

وما أسامي وألقاب همه خلفاء وعدد ايشان را در كتاب " البراهين

في امامة أمير المؤمنين " بيان كرده أيم بتاريخ سنه سبع وثلاثين

وخمس مائة ، بر مىآيد كه تا حدى أعم بوده است .

ونيز در أواخر كتاب " نقض " گفته است ( صفحه 731 )

وچون كتاب ( يعنى كتاب نقض ) نه در امامت است آنچه در

مواضع برفت از اين معنى كفايت است ودر كتاب البراهين في امامة

أمير المؤمنين ( ع ) بيان آية ووجه خبر ودلالت بر امامت مشبع

گفته أيم .

از اين عبارت به خوبى معلوم مىشود كه كتاب " نقض " مربوط به همه

شؤون مذهبي شيعه اثنى عشريه است ، نه تنها به موضوع امامت پس آنچه

كه صاحب " رياض العلماء " ضمن ترجمه مؤلف در معرفى آن كتاب

گفته :

ثم إن كتابه المذكور كتاب لطيف في الإمامة ، مبنى بر قلت تتبع

بوده است .

وهمچنين است آنچه صاحب " روضات الجنات " در ترجمه حال

عالم بزرگ أبو عبد الله جعفر دوريستى گفته ( ص 664 چاپ أول )

وفى كتاب " مثالب النواصب " الذي كتبه الشيخ العالم العارف